Οστεοχονδρωσία του τραχήλου της μήτρας

Με την οστεοχονδρωσία, εμφανίζονται εκφυλιστικές αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και τις αρθρώσεις. Η ασθένεια επηρεάζει τον χόνδρο των δίσκων, με αποτέλεσμα να γίνονται σκληροί και να συρρικνώνονται σημαντικά, χάνουν την ικανότητά τους να εκτελούν μια λειτουργία απορρόφησης κραδασμών και προκαλούν έντονο πόνο.

Η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ΟΚΣ) είναι μια εκφυλιστική-δυστροφική νόσος προοδευτικής φύσης, κατά την οποία οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι του αυχένα εξαντλούνται, παραμορφώνονται και σταδιακά καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι ο ιστός του χόνδρου στερείται τις ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών, οι επιφάνειες των αρθρώσεων είναι εκτεθειμένες και οι ρίζες των νωτιαίων νεύρων πιέζονται, προκαλώντας οξύ πόνο.

Εάν η παθολογία δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η σπονδυλική στήλη μπορεί να αποστεωθεί και να χάσει τη φυσική της ευκαμψία. Σε αυτή την περίπτωση, ο εγκέφαλος θα είναι λιγότερο καλά εφοδιασμένος με αίμα και η αγωγιμότητα των νεύρων θα επηρεαστεί σοβαρά.

Η αυχενική οστεοχόνδρωση μπορεί να αναπτυχθεί ως ανεξάρτητη ασθένεια ή να γίνει μέρος μιας γενικευμένης βλάβης ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης, η οποία καλύπτει επίσης τη θωρακική και οσφυοϊερή περιοχή.

Γενικές πληροφορίες

Πολλοί πιστεύουν ότι η αυχενική οστεοχόνδρωση είναι μια πιο κοινή παθολογία από την οστεοχόνδρωση άλλων τμημάτων της σπονδυλικής στήλης. Αυτό δεν είναι απολύτως αληθές, αφού όλα τα σημεία με το πιο έντονο φορτίο στη σπονδυλική στήλη, δηλαδή τα σημεία όπου κάμπτεται φυσιολογικά, είναι εξίσου ευαίσθητα σε δυστροφικές και εκφυλιστικές αλλαγές. Σε αυτή την περίπτωση, τα κάτω τμήματα φορτώνονται περισσότερο από τα πάνω.

Η άποψη ότι ο λαιμός υποφέρει συχνότερα προκαλείται από πιο έντονα συμπτώματα αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Το γεγονός είναι ότι οι αυχενικοί σπόνδυλοι είναι πολύ κινητοί και πρέπει να κρατούν συνεχώς το κεφάλι τους. Αξίζει να προσθέσουμε σε αυτό ότι οι έξοδοι των ριζών του νωτιαίου μυελού σε αυτό το τμήμα βρίσκονται με ειδικό τρόπο. Όλες αυτές οι περιστάσεις εξηγούν τη συγκεκριμένη ένταση των συμπτωμάτων.

Ενδιαφέρον: Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι στη μέση και μεγαλύτερη ηλικία το 60% του πληθυσμού έχει OSHO. Ταυτόχρονα, υπάρχει μια τάση για απότομη αναζωογόνηση της νόσου, η οποία μπορεί να εντοπιστεί ολοένα και περισσότερο σε νέους και ακόμη και σε έφηβα παιδιά. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από τον καθιστικό τρόπο ζωής, την εργασία και τη μελέτη στον υπολογιστή, την έλλειψη καθημερινής σωματικής δραστηριότητας και την κακή διατροφή.

1. Φυσιολογικό. Αυτή η μορφή αυχενικής οστεοχόνδρωσης εμφανίζεται λόγω του γεγονότος ότι το σώμα γερνάει και οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι φθείρονται. Η παθολογική διαδικασία επηρεάζεται από το ενδοκρινικό σύστημα, η δραστηριότητα του οποίου αλλάζει μετά την εμμηνόπαυση. Πρώτον, ο χόνδρος αρχίζει να φθείρεται πιο κοντά στο κέντρο του δίσκου και ο ινώδης ιστός αντικαθιστά τον κανονικό ιστό χόνδρου. Είναι αδύνατο να αναστρέψετε αυτή τη φυσική διαδικασία, αλλά εάν παίρνετε ειδικά φάρμακα, μπορείτε να αντισταθμίσετε εν μέρει τις αλλαγές.
2. Παθολογική. Το OSHO σε αυτή την περίπτωση αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα μη φυσιολογικών καταστροφικών διεργασιών που συμβαίνουν στο σώμα. Αυτά μπορεί να είναι μεταβολικές διαταραχές, φλεγμονώδεις διεργασίες, ασθένειες του ανοσοποιητικού, εκφυλιστικές αλλαγές κ.λπ. Σε αυτήν την περίπτωση, ο ιστός που περιβάλλει τον χόνδρο υποφέρει: άλατα εναποτίθενται στα οστά, εμφανίζεται φλεγμονή των νευρικών ριζών, ατροφούν οι σκελετικοί μύες ή γίνονται παθολογικά τεντωμένοι. Αυτό οδηγεί στο γεγονός ότι η περιοχή του κεφαλιού, του λαιμού και του στήθους αρχίζει να υποφέρει από διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος. Η έγκαιρη διάγνωση και η επαρκής θεραπεία μπορούν να αποκαταστήσουν τη φυσιολογική λειτουργία της σπονδυλικής στήλης.

Στάδια

Η παθολογική διαδικασία στο OSHO εμφανίζεται σε στάδια. Υπάρχουν τέσσερα στάδια συνολικά:

• Στάδιο Ι. Στην αρχή της νόσου, ένα άτομο αισθάνεται ελαφριά ενόχληση και αισθάνεται ότι οι μύες του λαιμού είναι λίγο υπερβολικά καταπονημένοι. Σε αυτό το στάδιο, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι δεν είναι πλέον σταθεροί.
• Στάδιο II. Χαρακτηριστικός τοπικός πόνος εμφανίζεται, ειδικά όταν κάποιος κινεί το κεφάλι του. Εμφανίζεται παραμόρφωση χόνδρου και καταστροφή του ινώδους δακτυλίου. Οι σπόνδυλοι αρχίζουν να προσαρμόζονται πιο κοντά ο ένας στον άλλο καθώς αλλάζει ο χόνδρος.
• Στάδιο III. Καθώς η αυχενική οστεοχονδρωσία εξελίσσεται, ένα άτομο βιώνει αρκετά έντονο και συνεχή πόνο και οι κινήσεις του είναι ακόμη πιο περιορισμένες. Το να γυρίσετε το κεφάλι σας μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε ζάλη και ναυτία. Αυτά τα φαινόμενα εξηγούνται από τη διαταραχή της εγκεφαλικής κυκλοφορίας. Ο ασθενής γίνεται ληθαργικός, κουράζεται πιο γρήγορα και έχει μειωμένη προσοχή. Εμφανίζεται περαιτέρω λέπτυνση του χόνδρου και κλείσιμο των σπονδύλων. Παρατηρείται πλήρης καταστροφή του ινώδους δακτυλίου. Σε αυτό το στάδιο, υπάρχει υψηλός κίνδυνος σχηματισμού μεσοσπονδυλικής κήλης.
• Στάδιο IV. Ο πόνος είναι τόσο έντονος που δεν υπάρχει κινητικότητα στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Για να αποκατασταθεί η παροχή αίματος στον εγκέφαλο, απαιτείται συνεχής φαρμακευτική υποστήριξη. Συμβαίνει σύντηξη των σπονδύλων.

Συμπτώματα

Το OSHO στα αρχικά στάδια δεν συνοδεύεται από συμπτώματα. Η εξέλιξη της νόσου οδηγεί σε δυσφορία ή πόνο. Οι δυσάρεστες αισθήσεις εξαπλώνονται στο κεφάλι, το λαιμό και το στήθος, αλλά μερικές φορές μπορεί να επηρεάσουν τα χέρια.

Τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν με την αυχενική οστεοχονδρωσία εξετάζονται στο πλαίσιο τεσσάρων πιθανών συνδρόμων:

1. Σπονδυλωτό. Με αυτό το σύνδρομο, ο λαιμός τσακίζει σαφώς όταν ο ασθενής γυρίζει ή γέρνει το κεφάλι του. Στη συνέχεια εμφανίζεται πόνος σε αυτήν την περιοχή και οι κινήσεις σε αυτήν γίνονται δύσκολες. Η ακτινογραφία δείχνει ότι οι σπόνδυλοι και οι δίσκοι της αυχενικής σπονδυλικής στήλης είναι μορφολογικά διαταραγμένοι.
2. εγκάρδιος. Με αυτό το σύνδρομο, ένα άτομο υποφέρει από δύσπνοια και περιοδικά αισθάνεται αδύναμο. Είναι δύσκολο για αυτόν να πάρει μια πλήρη ανάσα και συχνά δεν υπάρχει αρκετός αέρας. Από καιρό σε καιρό εμφανίζονται εκδηλώσεις της καρδιάς που ταιριάζουν στην κλινική εικόνα της στηθάγχης, του πόνου στο στήθος ή του καύσου.
3. Κορέσκοβα. Ως μέρος του συνδρόμου, οι ώμοι, η γλώσσα, τα δάχτυλα των άνω άκρων και το πίσω μέρος του κεφαλιού μουδιάζουν. Ο ασθενής σημειώνει ότι είναι δύσκολο για αυτόν να καταπιεί και υπάρχει δυσφορία μεταξύ των ωμοπλάτων. Συχνά υπάρχει πονοκέφαλος, με πόνο στο πίσω μέρος του κεφαλιού και στο μέτωπο.
4. Σπονδυλική αρτηρία. Με αυτό το σύνδρομο, η αρτηριακή πίεση ανεξήγητα πηδάει, ζαλίζεται και ένα άτομο μπορεί να χάσει τις αισθήσεις του. Συχνά έχει θόρυβο στα αυτιά του και το κεφάλι του αισθάνεται υποκειμενικά σαν «βαμβάκι». Ο ασθενής μπορεί να τυφλωθεί προσωρινά από το ένα μάτι και μπορεί να εμφανιστούν «floaters». Νιώθει ναυτία από καιρό σε καιρό, ειδικά όταν κουνάει το κεφάλι του. Ο πονοκέφαλος εντοπίζεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού και μπορεί να αναπτυχθεί ημικρανία. Ο ασθενής είναι νυσταγμένος, δυσκολεύεται να εργαστεί, η διάθεσή του είναι χαμηλή και η μνήμη και η προσοχή του εξασθενημένη.

Σημαντικό: Κάθε ένα από αυτά τα σύνδρομα εκδηλώνεται με ένα σύμπλεγμα συμπτωμάτων. Εάν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα συμπτώματα ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να γίνει διάκριση του OSHO από άλλες ομάδες παθολογιών.

Λόγοι

Οι σπόνδυλοι και ο χόνδρινος ιστός της περιοχής του λαιμού υφίστανται δυστροφικές αλλαγές «χάρη» στην όρθια στάση ενός ατόμου του οποίου ο σκελετός βρίσκεται κατακόρυφα. Τα δυναμικά και στατικά φορτία κατανέμονται ειδικά σε αυτή την κατακόρυφη θέση. Η κατανομή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο ανεπτυγμένοι είναι οι σκελετικοί μύες και ποια στάση επικρατεί σε ένα συγκεκριμένο άτομο.

Τις περισσότερες φορές, το OSHO αναπτύσσεται για τους ακόλουθους λόγους:

• σωματική αδράνεια. Η έλλειψη κίνησης οδηγεί σε εξασθένηση των μυών και καταστροφή των ιστών.
• μη φυσιολογικές στατικές στάσεις. Οδηγούν στην εμφάνιση μυϊκής έντασης, η οποία διαταράσσει την τοπική κυκλοφορία του αίματος και προκαλεί εκφυλιστικές διεργασίες στους ιστούς.
• ανεπαρκής ή μη ισορροπημένη διατροφή. Για την οικοδόμηση και την ανανέωση των σκελετικών δομών του χόνδρου και των οστών, καθώς και για τη διατήρηση του μυϊκού τόνου, το σώμα χρειάζεται θρεπτικά συστατικά. Μπορούν να παρέχονται μόνο με θρεπτικά τρόφιμα.
• υπερβολικό βάρος και μεταφορά βαρέων φορτίων. Σε αυτή την περίπτωση, οι σκελετικές δομές βιώνουν αυξημένο στρες.
• χρόνιο στρες και συνεχής ψυχική καταπόνηση.
• υποθερμία του αυχένα. Η παρατεταμένη έκθεση στο κρύο προκαλεί την ανάπτυξη φλεγμονής.
• αυτοάνοσα νοσήματα. Τέτοιες ασθένειες επηρεάζουν και καταστρέφουν τον ιστό χόνδρου.
• παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος. Επηρεάζουν τον μεταβολισμό των μετάλλων, την κανονική απορρόφηση του ασβεστίου και άλλων ιχνοστοιχείων που είναι απαραίτητα για υγιή οστά και χόνδρο.
• τραυματισμοί στον αυχένα?
• ανατομικές ανωμαλίες στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης εκ γενετής.

Διαγνωστικά μέτρα

Η διάγνωση της «αυχενικής οστεοχόνδρωσης» δεν είναι τόσο εύκολη, επειδή τα συμπτώματα της νόσου είναι μη ειδικά και μπορεί να θεωρηθούν εσφαλμένα ως άλλη παθολογία. Στο πλαίσιο της εξέτασης, για την αναγνώριση του OSHO, θα χρειαστεί να εξεταστείτε από νευρολόγο, ορθοπεδικό, χειρουργό και καρδιολόγο.

Η φυσική εξέταση και η συνέντευξη του ασθενούς είναι υποχρεωτική. Οι ενόργανες και εργαστηριακές διαγνωστικές μέθοδοι έχουν μεγάλη σημασία.

Τις περισσότερες φορές, για τη διάγνωση της «αυχενικής οστεοχόνδρωσης», καταφεύγουν:

• εξέταση με ακτίνες Χ;
• MRI. Η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού είναι ιδιαίτερα ενημερωτική όταν το OSHO μόλις ξεκινά. Με τη βοήθειά του, μπορείτε να απεικονίσετε όχι μόνο σκληρούς αλλά και μαλακούς ιστούς. Αυτό θα σας επιτρέψει να αξιολογήσετε την κατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, των σπονδύλων, των μυών και των συνδέσμων, καθώς και να προσδιορίσετε εάν οι ρίζες των νεύρων είναι κατεστραμμένες και εάν υπάρχουν οστεόφυτα.
• υπερηχογραφική εξέταση. Χρησιμοποιώντας υπερήχους, μπορείτε να μάθετε για τη δυναμική κατάσταση των μαλακών ιστών.
• dopplerography. Κοιτάζοντας τα αγγεία του λαιμού, μπορείτε να καταλάβετε πόσο κατεστραμμένα είναι τα αγγεία που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της σπονδυλικής αρτηρίας, και επίσης να πάρετε μια ιδέα της αιμοδυναμικής.
• Echo-CG και ECG. Αυτές οι μελέτες του κύριου μυός του ανθρώπινου σώματος χρειάζονται για να αποκλειστούν καρδιακές διαγνώσεις.
• σκιαγραφική μυελογραφία. Εάν υπάρχει υποψία ότι οι νευρικές διεργασίες είναι τσιμπημένες, πραγματοποιείται αυτή η μελέτη.

Θεραπεία

Οι θεραπευτικές τακτικές για το OSHO εξαρτώνται από το στάδιο του, την αιτία της νόσου και τον βαθμό βλάβης που έχει αναπτυχθεί. Η αυχενική οστεοχόνδρωση μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, χειρουργικά ή ως μέρος μιας συνδυασμένης προσέγγισης.

Συντηρητική θεραπεία

Για την αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας ή την αντιστάθμιση της βλάβης της σπονδυλικής στήλης στην αυχενική περιοχή, χρησιμοποιούνται φάρμακα, φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες, φυσικοθεραπεία και μασάζ.

Φάρμακα

Το θεραπευτικό σχήμα φαρμακευτικής αγωγής για το OSHO περιλαμβάνει το διορισμό:

• παυσίπονα με τη μορφή εξωτερικών (σε ήπιες περιπτώσεις) παραγόντων και φαρμάκων που λαμβάνονται από το στόμα.
• ΜΣΑΦ και κορτικοστεροειδή, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στη θεραπεία μόνο εάν είναι απαραίτητο και σε αυστηρά σύντομο χρονικό διάστημα.
• φάρμακα που διεγείρουν την κυκλοφορία του αίματος και βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία.
• χονδροπροστατευτικά που προστατεύουν και αποκαθιστούν τον ιστό του χόνδρου.
• μυοχαλαρωτικά που εξαλείφουν τους μυϊκούς σπασμούς και την ένταση.
• πολυβιταμίνες και σύμπλοκα μικροθρεπτικών συστατικών, τα οποία επιπλέον θρέφουν και υποστηρίζουν τους κατεστραμμένους ιστούς, παρέχοντας δομικά στοιχεία για αυτούς.

Μόλις υποχωρήσουν τα οξέα συμπτώματα, χρησιμοποιούνται αυτομασάζ, φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες και θεραπευτικές ασκήσεις.

Θεραπεία άσκησης

Η θεραπευτική άσκηση αποκαθιστά τη μειωμένη παροχή αίματος στην προβληματική περιοχή. Λόγω αυτού, ο οστικός ιστός και ο χόνδρος τροφοδοτούνται καλύτερα με θρεπτικά συστατικά. Για να αποφύγετε επιπλοκές κατά την εκτέλεση θεραπείας άσκησης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ισομετρικές κινήσεις. Η ουσία αυτής της μεθόδου είναι ότι ο ασθενής δεν γυρίζει ή γέρνει το κεφάλι του κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, αλλά μόνο τις μιμείται.

Σημαντικό: Ένας ειδικός φυσικοθεραπείας θα πρέπει να επιλέξει ασκήσεις από τη θεραπευτική γυμναστική για έναν συγκεκριμένο ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της νόσου και τα συμπτώματα, την παρουσία πόνου, καθώς και τα ατομικά χαρακτηριστικά του ασθενούς.

Η θεραπευτική άσκηση αναπτύσσει και δυναμώνει τους μύες του λαιμού, οι οποίοι ατροφούν λόγω της επιδείνωσης της παθολογικής διαδικασίας. Βοηθά στη σταθεροποίηση της θέσης των αυχενικών σπονδύλων.

Παραδείγματα πιθανών ασκήσεων περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

1. Με το δεξί σας χέρι πρέπει να στηριχτείτε στο πλάι του κεφαλιού σας και να ασκήσετε μέτρια πίεση σε αυτό για όχι περισσότερο από 10 δευτερόλεπτα. Οι μύες του λαιμού και του κεφαλιού πρέπει να τεντώνονται, αλλά είναι σημαντικό το κεφάλι να παραμένει ακίνητο.
2. Στη συνέχεια, πρέπει να χαμηλώσετε το χέρι σας και να χαλαρώσετε τους τεντωμένους μύες για 20 δευτερόλεπτα.
3. Στη συνέχεια, θα πρέπει να επαναλάβετε αυτές τις ενέργειες με την παλάμη του άλλου χεριού σας.
4. Για να εκτελέσετε την επόμενη άσκηση, πρέπει να τοποθετήσετε και τις δύο παλάμες στο μέτωπό σας και να το πιέσετε προς τα πίσω. Αυτό πρέπει να γίνει για 10 δευτερόλεπτα, ενώ οι μύες του λαιμού πρέπει να τεντωθούν για να αντισταθούν στην απόκλιση του κεφαλιού. Είναι σημαντικό να παραμένει ακίνητη.
5. Στη συνέχεια, πρέπει να βάλετε τα χέρια σας κάτω και να χαλαρώσετε όσο το δυνατόν περισσότερο.
6. Στη συνέχεια, πρέπει να σφίξετε το πίσω μέρος του κεφαλιού σας με τις παλάμες σας και να γείρετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός, ενώ ταυτόχρονα τεντώνετε τους μύες του λαιμού σας και κρατάτε το πάνω μέρος του σώματός σας ακίνητο.
7. Στο τέλος του συγκροτήματος, θα πρέπει να χαλαρώσετε τους μύες και να επαναλάβετε τη σειρά ασκήσεων από 4 έως 10 φορές.

Αυτή η θεραπεία ασκήσεων θα ενισχύσει τους βραχείς μύες του λαιμού και θα τους προετοιμάσει για δυναμικές ασκήσεις.

Εάν για κάποιο λόγο δεν είναι δυνατό να πραγματοποιήσετε ασκήσεις φυσικοθεραπείας, μπορείτε να κολυμπήσετε και να κάνετε γυμναστική στο νερό - αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο για την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

Αυτο-μασάζ

Κάνοντας μόνος σας μασάζ στην προβληματική περιοχή, μπορείτε να απαλλαγείτε από την ένταση των μυών και ακόμη και να μειώσετε τη σοβαρότητα του πόνου. Είναι σημαντικό να ακολουθήσετε ορισμένους κανόνες εδώ:

1. Μπορείτε να επηρεάσετε την ινιακή περιοχή, το πλάι και το πίσω μέρος του λαιμού.
2. Πρέπει να κάνετε αυτο-μασάζ ενώ κάθεστε.
3. Οι κινήσεις πρέπει να γίνονται προς την κατεύθυνση μακριά από τη σπονδυλική στήλη.
4. Μπορείτε να κάνετε μασάζ στον λαιμό σας μόνο με τα δάχτυλά σας.
5. Εάν υπάρχουν περιοχές με φλεγμονή, δεν μπορείτε να τις ασκήσετε πίεση.
6. Όλες οι κινήσεις πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ομαλές. Η ξαφνική πίεση μπορεί να είναι επιβλαβής.

Φυσικοθεραπευτικές διαδικασίες

Η φυσιοθεραπεία εφαρμόζεται καλύτερα σε νοσοκομείο ή σανατόριο. Στη θεραπεία OSHO χρησιμοποιούνται συχνότερα τα ακόλουθα:

• ηλεκτροφόρηση, η οποία σας επιτρέπει να ζεστάνετε την άρρωστη περιοχή, να βελτιώσετε την κυκλοφορία του αίματος σε αυτήν και να ενισχύσετε τη διείσδυση εξωτερικών φαρμάκων.
• Ενίσχυση?
• μαγνητοθεραπεία;
• Θεραπεία UHF, στην οποία εφαρμόζεται θερμότητα στην πληγείσα περιοχή.

Χειρουργική θεραπεία

Η χειρουργική επέμβαση καταφεύγει εάν εμφανιστεί OSHO με επιπλοκές με τη μορφή εξωθήσεων, έντονου πόνου που δεν ανταποκρίνεται στα παυσίπονα, καθώς και σε περίπτωση εγκλωβισμού του νωτιαίου μυελού.

Ο κίνδυνος της αυχενικής οστεοχόνδρωσης

Στην περιοχή του λαιμού, τα μεγάλα αγγεία, οι δυναμικές δομές των σκελετικών οστών και οι νευρικές διεργασίες είναι στενά συνυφασμένες. Εάν το OSHO δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επικίνδυνες διαταραχές:

• ο ινώδης δακτύλιος θα εξασθενήσει και οι πιο κινητοί σπόνδυλοι θα υποστούν εξαρθρήματα και υπεξαρθρώσεις.
• Πολλά οστεόφυτα και σπασμένες μυϊκές ομάδες θα επηρεάσουν τα αιμοφόρα αγγεία και τις νευρικές ρίζες - αυτό θα προκαλέσει σύνδρομο συμπίεσης.
• Η κατάρρευση του χόνδρου και το κλείσιμο των σπονδύλων θα οδηγήσει στο σχηματισμό μεσοσπονδυλικών κηλών και τσιμπημένα νεύρα.

Κάθε φαινόμενο που εξετάζεται προκαλεί έναν καταρράκτη αντιδράσεων στο σώμα, που επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση του ασθενούς.

Επιπλοκές του OSHO

Τις περισσότερες φορές, οι επιπλοκές αναπτύσσονται στο πλαίσιο της αυχενικής οστεοχόνδρωσης με τη μορφή:

• βλαστική-αγγειακή δυσλειτουργία?
• αυξημένη αρτηριακή πίεση?
• εγκεφαλική υποξία?
• δυστροφία του αμφιβληστροειδούς και απώλεια όρασης.
• διαταραχές στη λειτουργία του κύριου ενδοκρινούς αδένα - του θυρεοειδούς αδένα.
• δυσκολία στην κατάποση και αναπνευστικός σπασμός λόγω δυσλειτουργίας της τραχείας και του οισοφάγου.
• έντονος πόνος στο πάνω μέρος του σώματος που δεν ανταποκρίνεται στα αναλγητικά.
• μούδιασμα και κράμπες στην πληγείσα περιοχή.
• αλλαγές στα ορμονικά επίπεδα λόγω δυσλειτουργίας του υποθαλάμου και της υπόφυσης.

Πρόληψη

Για να μην αντιμετωπίσετε στη συνέχεια το παραμελημένο OSHO για μεγάλο χρονικό διάστημα και χωρίς αποτελέσματα, είναι πολύ πιο σοφό να προσπαθήσετε να αποτρέψετε την ανάπτυξή του. Για να το κάνετε αυτό χρειάζεστε:

• παρακολουθήστε τη σωστή στάση του σώματος και, εάν είναι απαραίτητο, χρησιμοποιήστε πρόσθετες ορθοπεδικές συσκευές για αυτό.
• τακτοποιήστε τον χώρο εργασίας ή μελέτης σας με τέτοιο τρόπο ώστε η σπονδυλική στήλη να βρίσκεται σε φυσιολογική θέση.
• κάντε διαλείμματα στη διαδικασία εργασίας και γεμίστε τα με μια ειδική προθέρμανση για τη σπονδυλική στήλη.
• τρώτε περισσότερα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο και πυρίτιο. Αυτά τα μικροστοιχεία βρίσκονται στα ψάρια, τους σπόρους, τα φασόλια, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα φρέσκα λαχανικά και φρούτα και τους ξηρούς καρπούς. Αξίζει να περιορίσετε τα αλμυρά και πικάντικα τρόφιμα, να τρώτε λιγότερα προϊόντα αλευριού και γλυκά.
• κοιμηθείτε σε μαξιλάρι και στρώμα με ορθοπεδικές ιδιότητες.
• ασχοληθείτε με τακτική μέτρια σωματική δραστηριότητα - οτιδήποτε εκτός από αθλήματα δύναμης. Η κολύμβηση είναι ιδανική για τη διατήρηση της υγείας της σπονδυλικής στήλης.

Η τήρηση αυτών των απλών συστάσεων θα αποτρέψει την ανάπτυξη μιας τόσο επικίνδυνης ασθένειας όπως η αυχενική οστεοχόνδρωση.